| रामा, चरण तुझे
लागले आज मी शापमुक्त जाहलें तुझ्या कपेची शिल्प-सत्कृति माझी मज ये पुन्हां आकृति मुक्त जाहले श्वास चुंबिती पावन हीं पाउलें पुन्हां लोचनां लाभे दृष्टि दिसशी मज तूं, तुझ्यांत सृष्टि गोठगोठले अश्रू तापुन गालांवर वाहिले श्रवणांना ये पुनरपि शक्ति मनां उमगली अमोल उक्ति "ऊठ अहल्ये"- असें कुणीसें करुणावच बोललें पुलकित झालें शरिर ओणवें तुझ्या पदांचा स्पर्श जाणवे चरणधुळीचे कुंकुम माझ्या भाळासी लागलें मौनालागी स्फुरलें भाषण श्रीरामा, तूं पतीतपावन तुझ्या दयेनें आज हलाहल अमृतांत नाहलें पतितपावना श्रीरघुराजा ! काय बांधुं मी तुमची पूजा पुनर्जात हें जीवन अवघें पायांवर वाहिले |
||||
| गीत | - | ग. दि. माडगूळकर | ||
| संगीत | - | सुधीर फडके | ||
| गीतरामायण | ||||
|
||||