| मायेच्या हळव्या
स्पर्शाने खुलते, नात्यांच्या बंधात धुंद मोहरते मन उधाण वाऱ्याचे, गूज पावसाचे, का होते बेभान, कसे गहिवरते ! आकाशी स्वप्नांच्या हरपून भान शिरते, हुरहुरत्या सांजेला कधी एकटेच झुरते सावरते, बावरते, घडते, अडखळते का पडते ? कधी आशेच्या हिंदोळ्यावर मन हे वेडे झुलते मन तरंग होऊन पाण्यावरती फिरते अन् क्षणात फिरुनी आभाळाला भिडते ! मन उधाण वाऱ्याचे, गूज पावसाचे, का होते बेभान, कसे गहिवरते ! रुणझुणते, गुणगुणते, कधी गुंतते, हरवते, कधी गहिऱ्या डोळ्यांच्या डोहात पार बुडते तळमळते सारखे भाबडे नकळत का भरकटते ? कधी मोहच्या चार क्षणांना मन हे वेडे भुलते ! जाणते जरी हे पुन्हा पुन्हा का चुकते ? भाबडे तरी भासांच्या मागून पळते ! मन उधाण वाऱ्याचे, गूज पावसाचे, का होते बेभान, कसे गहिवरते ! |
||||
| गीत | - | गुरू ठाकुर | ||
| संगीत | - | अजय, अतुल | ||
| स्वर | - | शंकर महादेवन | ||
| चित्रपट | - | अगं बाई .... अरेच्चा ! (२००४) | ||
|
||||