तुझा गे नितनूतन सहवास ! तुझेच चिंतन करितो अनुदिन एक तुझा मज ध्यास ! या प्राणांच्या क्षितिजावरती भाग्यवती तू उषा उमलती मम हृदयीच्या विरहतमाचा करसी सहज निरास ! किती करावी प्रिये प्रतिक्षा ? प्रणायार्ताला का ही शिक्षा ? दिशांदिशातुन अवकाशातुन तुझे मधुर आभास !     गीत - शांता शेळके संगीत - पं. जितेंद्र अभिषेकी स्वर - अरविंद पिळगावकर नाटक - वासवदत्ता (१९७०)