वेडात मराठे वीर दौडले सात ! "श्रुति धन्य जाहल्या श्रवुनि आपुली वार्ता रण सोडुनि सेनासागर अमुचे पळता अबलाहि घरोघर खऱ्या लाजतिल आता भर दिवसा आम्हा दिसू लागली रात" वेडात मराठे वीर दौडले सात ! ते कठोर अक्षर एक एक त्यातील जाळीत चालले कणखर ताठर दील "माघारी वळणे नाहि मराठी शील विसरला महाशय काय लाविता जात ?" वेडात मराठे वीर दौडले सात ! वर भिवई चढली दात दाबती ओठ छातीवर तुटली पटबंदाची गाठ डोळ्यांत उठे काहूर ओलावे काठ म्यानातुन उसळे तलवारीची पात वेडात मराठे वीर दौडले सात ! "जरि काल दाविली प्रभु, गनिमांना पाठ जरि काल विसरलो जरा मराठी जात हा असा धावतो आज अरी-शिबिरात तव मानकरी हा घेउनि शीर करात" वेडात मराठे वीर दौडले सात ! ते फिरता बाजूस डोळे किंचित ओले सरदार सहा सरसावुनि उठले शेले रिकिबीत टाकले पाय, झेलले भाले उसळले धुळीचे मेघ सात, निमिषात वेडात मराठे वीर दौडले सात ! आश्चर्यमुग्ध टाकून मागुती सेना अपमान बुजविण्या सात अर्पुनी माना छावणीत शिरले थेट, भेट गनिमांना कोसळल्या उल्का जळत सात दर्यात वेडात मराठे वीर दौडले सात ! खालून आग, वर आग, आग बाजूंनी, समशेर उसळली सहस्त्र क्रुर इमानी, गर्दीत लोपले सात जीव ते मानी खग सात जळाले अभिमानी वणव्यात वेडात मराठे वीर दौडले सात ! दगडांवर दिसतिल अजुनि तेथल्या टाचा ओढ्यात तरंगे अजुनि रंग रक्ताचा क्षितिजावर उठतो अजुनि मेघ मातीचा अद्याप विराणी कुणि वाऱ्यावर गात वेडात मराठे वीर दौडले सात ! कुसुमाग्रज