तुला पाहिले
मी नदीच्या
किनारी
तुझे केस पाठिवरी
मोकळे
इथे दाट छायातुनी
रंग गळतात
या वृक्ष-माळेतले
सावळे
तुझी पावले
गे धुक्याच्या
महालात
ना वाजली ना
कधी नादली
निळा गर्द भासे
नभाचा किनारा
न माझी मला
अन् तुला सावली
मना वेगळी लाट
व्यापे मनाला
जसा डोंगरी
चंद्र हा मावळे
पुढे का उभी
तू तुझे दुःख
झरते
जसे संचिताचे
ऋतु कोवळे
अशी ओल जाता
तुझ्या स्पंदनातून
आकांत माझ्या
उरी केवढा
तमातूनही मंद
ताऱ्याप्रमाणे
दिसे की तुझ्या
बिलवरांचा चुडा
|