अवेळीच केव्हा
दाटला अंधार
तिच्या गळा
जड झाले काळे
सर
एकद मी तिच्या
डोळ्यात पाहिले
हासताना नभ
कलून गेलेले
पुन्हा मी पाहिले
तिला अंगभर
तिच्या काचोळीला
चांदण्याचा
जर
आणि माझा मला
पडला विसर
मिठीत थरके
भरातील ज्वार
कितीक दिसांनी
पुन्हा ती भेटली
तिच्या ओटी
कुण्या राव्याची
साऊली
तिच्या डोळियात
जरा मी पाहिले
काजळात चंद्र
बुडून गेले
|