राजस सुकुमार
मदनाचा पुतळा
।
रविशशिकळा लोपलिया
॥१॥
कस्तुरी मळवट
चंदनाची उटी
।
रुळे माळ कंठी
वैजयंती ॥२॥
मुकुट कुंडले
श्रीमुख शोभले
।
सुखाचे ओतले
सकळही ॥३॥
कासे सोनसळा
पांघरे पांटोळा
।
घननीळ सांवळा
बाइयांनो ॥४॥
सकळही तुम्ही
व्हागे एकीसवा
।
तुका म्हणे
जीवा धीर नाहीं
॥५॥
|