लहान सुद्धा महान असते ठाऊक आहे तुम्हाला इवले इवले जीवही येती मोठ्या मोठ्या कामाला ! महा भयंकर सिंव्ह एकदा गुहेमध्ये निजलेला एक छोटासा उंदीर आला, सिंव्हाच्या अंगावर चढुनी ओढी दाढी-मिशाला ! सिंव्ह जागला करीत गर्जना धरिला उंदीर त्याने, म्हणे चिमुरड्या, "तुला फाडतो माझ्या या पंजाने." थरथर कापे, उंदीर सांगे, "येईन कधितरी कामाला !" इवले इवले जीवही येती मोठ्या मोठ्या कामाला ! ( या थरथर कापणाऱ्या उंदराचा सिंव्हाने उपहास केला. तो म्हणाला, "अरे मूर्खा तू माझ्या एका घासाचाही नाहीस ! चिमुरडा तू, वनराजाच्या कसल्या कामी येणार आहेस रे ? चल, चालता हो इथून." सुटका होताच उंदीर बिळात पळून गेला. पण एकदा काय झालं ठाऊक आहे?) कधी एकदा सिंव्ह अडकला फसुनीया जाळ्यात वनराजा हो केविलवाणा ये पाणी डोळ्यात ! हादरे जंगल, अशी गर्जना ऐकून उंदीर धावे सिंव्हाला तो सांगे, "आता माझे शौर्य बघावे ! भिऊ नका हो, रडू नका हो, सोडिवतो तुम्हाला. नका लोचनी आणू पाणी, पाळीन मी वचनाला." सर्व शक्तीने कुरतडुनीया उंदीर तोडी जाळे पाहून सारे मग सिंव्हाचे भरुनी आले डोळे ! जीव चिमुकला संकटकाळी अखेर कामी आला इवले इवले जीवही येती मोठ्या मोठ्या कामाला !     गीत - शांताराम नांदगावकर संगीत - सी. रामचंद्र स्वर - सी. रामचंद्र