सांज आली दूरातून,
क्षितिजाच्या
गंधातून !
मनी नकार दाटले,
हात हातीचे
सुटले
मागे वळून पाहता
शब्दभाव सर्व
पुसले
आले जीवन काळोखे
सारे समोर दाटून
!
कळी कळी वेचताना
अशी संध्याकाळ
झाली
घराकडे वळणारी
वाट अंधारी
बुडाली
नामरूपहीन वृक्ष
उभे भिती पांघरून
!
आत बाहेर घेरून
आल्या घनदाट
छाया
चुकलेल्या गुरापरी
जीव लागे हंबराया
कळी कळी वेचताना
वेळ गेलीसे
टळून !
|