दिसलि पुनरपी गुप्त जाहली प्रिया सुभद्रा घोर वनीं । येथें सुंदरि कैशी आली हेंचि कळेना मज अजुनी ॥ माझ्या वेषा खरें मानुनी हलधरही लागत भजनीं । त्रिकालज्ञ परि मोह पावले कैसे न कळे गर्गमुनी । कपटी कृष्णाचीही बुद्धी गेली कैशी ती भुलुनी । या सर्वांचा विचार करितां जातों मूढचि होवोनी ॥     गीत - अण्णासाहेब किर्लोस्कर संगीत - अण्णासाहेब किर्लोस्कर स्वर - ??? नाटक - संगीत सौभद्र (१८८२) राग - झिंझोटी (मूळ संहिता) ताल - धुमाळी