जीवन सुखदु:खाची जाळी, त्यात लटकले मानव कोळी एकाने दुसऱ्यास गिळावे, हाच जगाचा न्याय खरा, हीच जगाची परंपरा ! तू जपून टाक पाऊल जरा, जीवनातल्या मुशाफिरा ॥ पापपुण्य जें करशिल जगतीं, चित्रगुप्त मागेल पावतीं पापाइतुकें माप ओतुनी, जे केले ते तसें भरा ॥ निरोप जेव्हा येईल वरचा, तेव्हा होशिल सर्वांघरचा तोंवर तूं या रिपु जगाचा, चुकवुनि मुख दे तोंड जरा ॥ दानव जगति मानव झाला, देवाचाही दगड बनविला कोण कोठला तूं तर पामर, चुकून तुझा करतील चुरा ॥     गीत - बाळ कोल्हटकर संगीत - भालचंद्र पेंढारकर स्वर - भालचंद्र पेंढारकर नाटक - दुरितांचे तिमिर जावो (१९५७)