कशी काळ नागिणी,
सखे ग, वैरिण
झाली नदी !
प्राणविसावा
पैलतिरी ग,
अफाट वाहे मधी.
सुखी मीन हे
तरति न गणुनी
लाटा कोट्यावधी
सुखी पाखरे
गात चालली पार
वादळी सुधी
पैलतटि न का
तृण मी झाले?
तुडविता तरी
पदी
पैलतटि न का
कदंब फुलले?
करिता माळा
कधी
पापिण खिळले
तिरा, विरह
हा शस्त्राविणे
वधी
प्राणांचे घे
मोल नाविका,
लावि पार, ने
अधी
|