नववधू प्रिया, मी बावरते; लाजते, पुढे सरते, फिरते कळे मला तू प्राण-सखा जरि, कळे तूच आधार सुखा जरि तुजवाचुनि संसार फुका जरि, मन जवळ यावया गांगरते मला येथला लागला लळा, सासरि निघता दाटतो गळा, बागबगीचा, येथला मळा, सोडिता कसे मन चरचरते ! जीव मनीचा मनी तळमळे वाटे, बंधन करुनि मोकळे पळत निघावे तुजजवळ पळे परि काय करू ? उरि भरभरते चित्र तुझे घेऊनि उरावरि हारतुरे घालिते परोपरि, छायेवरि संतोष खुळी करि, तू बोलविता परि थरथरते अता तुच भय-लाज हरी रे ! धीर देउनी ने नवरी रे : भरोत भरतिल नेत्र जरी रे ! कळे पळभर मात्र ! खरे घर ते !     गीत - भा. रा. तांबे संगीत - वसंत प्रभू स्वर - लता मंगेशकर