दाटून कंठ येतो
ओठांत येइ गाणे
जा आपुल्या
घरी तू जा,
लाडके, सुखाने
!
हातात बाळपोथी
ओठांत बाळ भाषा
रमलो तुझ्यासवे
मी गिरवीत श्रीगणेशा
वळवून अक्षरांना
केले तुला शहाणे
जातो सुखावुनी
मी या गोड आठवाने
!
बोलांत बोबडीच्या
संगीत जागवीले
लयतालसूरलेणे
सहजीच लेववीले
एकेक सूर यावा
नाहून अमृताने
अवघ्याच जीवनाचे
व्हावे सुरेल
गाणे !
घेऊ कसा निरोप
? तुटतात आत
धागे
हा देह दूर
जाता मन रहणार
मागे !
धन आत्मजा दुजाचे
ज्याचे तयास
देणे
परक्यापरी अता
मी येथे फिरून
येणे
|