ते नयन बोलले
काहितरी
मी खुळी हासले
खुळ्यापरी
निळ्या नभापरी
किंचित निळसर
नयन बोलके आणिक
सुंदर
बघता बघता मीही
क्षणभर
झाले ग, बावरी
क्षण माझे मज
मलाच न कळे
वसंत नयनी कधी
दरवळे
तनुकोमल या
वेलीवरले
फूल फुले अंतरी
मला हवे जे
अतिमोहक ते
कसे अचानक जुळुनी
येते
सांगाया मज
लाज वाटते
संभ्रमात क्षणभरी
|