धक्का लागला
ग मघाशी कुणाचा
तोल सावरेना
बाई अजुनी मनाचा
उगा हासला तो
उगा लाजले मी
करी वीज त्याच्या
उरी भाजले मी
ठसा राहीला
ग मुक्या भाषणाचा
पुढे चालले
मी फिरे पाय
मागे
कशाची कळेना
अशी ओढ लागे
सुटे त्यात
वारा खुळ्या
श्रावणाचा
झरू लागल्या
ग ढगातून धारा
मनीच्या विजेचा
मनी कोंडमारा
ठिकाणा तरी
कुठे साजणाचा
भिजे पावसाने
जरी अंग सारे
उफाळून येती
उरीचे निखारे
शिरे नाद अंगी
जणू पैंजणाचा
|