ती येते आणिक जाते येताना कधि कळ्या आणिते अन्‌ जाताना फुले मागते येणे-जाणे, देणे-घेणे असते गाणे जे न कधी ती म्हणते. येताना कधि अशी लाजते तर जाताना ती लाजविते: कळते काही उगीच तेही नकळत पाही काहीबाही, अर्थावाचुन असते ’नाही’, ’हो’, ही म्हणते. येतानाची कसली रीत: गुणगुणते ती संध्यागीत, जाताना कधि फिरून येत, जाण्यासाठिच दुरुन येत, विचित्र येते, विरून जाते जी सलते.     गीत - आरती प्रभू संगीत - पं. हृदयनाथ मंगेशकर स्वर - महेंद्र कपूर