मधु मागसी माझ्या
सख्या, परी
मधुघटचि रिकामे
पडती घरी !
आजवरी कमळाच्या
द्रोणी
मधु पाजिला
तुला भरोनी,
सेवा ही पुर्विची
स्मरोनी,
करी न रोष सख्या,
दया करी.
नैवेद्याची
एकच वाटी,
अता दुधाची
माझ्या गाठी;
देवपुजेस्तव
ही कोरांटी
बाळगी अंगणी
कशी तरी.
तरुण-तरुणिंची
सलज्ज कुजबुज
वृक्षझऱ्यांचे
गूढ मधुर गुज
संसाराचे मर्म
हवे तुज
मधु पिळण्या
परि बळ न करी
!
ढळला रे ढळला
दिन सखया !
संध्याछाया
भिवविति हृदया,
आता मधुचे नाव
कासया ?
लागले नेत्र
हे पैलतिरी.
|