त्या सावळ्या तनूचे मज लागले पिसे ग न कळे मनास आता त्या आवरू कसे ग ! ये ऐकण्यास जेव्हा त्याचा सुरेल पावा चोहीकडे बघे मी परि ना कुठे दिसे ग ! हलतो तरू-लतांत हा खोडसाळ वात आलाच वाटतो ’तो’ मी सारखी फसे ग ! खुपते तनूस शेज क्षणही न येत नीज डोळ्यास तो दिसावा हृदयात जो वसे ग !     गीत - आत्माराम सावंत संगीत - दशरथ पुजारी स्वर - माणिक वर्मा राग - जोग (संगीत यात्रा)