अजून नाही जागी
राधा,
अजून नाही जागे
गोकुळ;
अशा अवेळी पैलतिरावर
आज घुमे का
पावा मंजुळ.
मावळतीवर चंद्र
केशरी;
पहाटवारा भवती
भणभण;
अर्ध्या पाण्यामध्ये
उभी ती
तिथेच टाकुन
अपुले तनमन.
विश्वच अवघे
ओठा लावुन
कुब्जा प्याली
तो मुरलीरव;
डोळ्यामधले
थेंब सुखाचे:
"हे माझ्यास्तव....
हे माझ्यास्तव
...."
|