विंचू चावला
वृश्चिक चावला
।
कामक्रोध विंचू
चावला ।
तम आंगासी आला
॥१॥
पंचप्राण व्याकूळ
झाला ।
त्यानें माझा
प्राण चालिला
।
सर्वांगाचा
दाह झाला ॥२॥
मनुष्य इंगळी
अति दारूण
।
मज नांगा मारिला
तिनें ।
सर्वांगी वेदना
जाण ।
त्या इंगळीची
॥३॥
ह्या विंचवाला
उतारा ।
तमोगुण मागें
सारा ।
सत्वगुण लावा
अंगारा ।
विंचु इंगळी
उतरे झरझरा
॥४॥
सत्य उताऱ्या
येऊन ।
अवघा सारिला
तमोगुण ।
किंचित राहिली
फुणफुण ।
शांत केली जनार्दनीं
॥५॥
|