पहाटे पहाटे
मला जाग आली
तुझी रेशमाची
मिठी सैल झाली
!
मला आठवेना...
तुला आठवेना
...
कशी रात गेली
कुणाला कळेना
तरीही नभाला
पुरेशी न लाली
!
गडे हे बहाणे,
निमित्ते कशाला
?
असा राहू दे
हात माझा उशाला
मऊमोकळे केस
हे सोड गाली
!
कसा रामपारी
सुटे गार वारा
मला दे उशाशी
पुन्हा तू उबारा
अता राहू दे
बोलणे, हालचाली
!
तुला आण त्या
वेचल्या तारकांची
तुला आण त्या
जागणाऱ्या फुलांची
लपेटून घे तू
मला भोवताली
!
|