दूर कुठे राउळात
दरवळतो पूरिया
!
सांजसमयी दुखवितात
अंतरास सूर
या !
असह्य एकलेपणा,
आस आसवी मिळे
काय अंतरात
ते अजून ना
कुणा कळे
झाकळून जाय
गाव, ये तमास
पूर या !
दूर वास रे
तुझा, ध्यास
लागला मनी
दृष्टिभेटही
नसे, काय सांगणे
जनी
एकवार तूच ये
सखीस धीर द्यावया
!
सलत सूर सनईचा
वारियात कापरा
सुकून पाकळी
मिटे, मुग्ध
भाव लाजरा
फुलात गंध कोंदला,
वाट ना उरे
तया !
|