वद जाउं कुणाला शरण

वद जाउं कुणाला शरण करी जो हरण संकटाचें ।
मी धरिन चरण त्याचे ।    अग सखये ॥

बहु आप्त बंधु बांधवां प्रार्थिलें कथुनि दुःख मनिंचें ।
तें विफल होय साचें ।    अग सखये ॥

मम तात जननि मात्र तीं बघुनि कष्टती हाल ईचे ।
न चालेचि कांहिं त्यांचें ।    अग सखये ॥

जे कर जोडुनि मजपुढें नाचले थवे यादवांचे ।
प्रतिकूल होति साचे ।    अग सखये ॥