A Non-Profit Non-Commercial Public Service Initiative by Alka Vibhas   
ऐरणीच्या देवा तुला

ऐरणीच्या देवा तुला ठिणगी ठिणगी वाहू दे
आभाळागत माया तुझी आम्हावरी राहू दे !

लेऊ लेणं गरिबीचं
चणं खाऊ लोखंडाचं
जिणं व्हावं आबरूचं
धनी मातुर माझा देवा, वाघावाणी असू दे !

लक्षुमीच्या हातातली
चवरी व्हावी वरखाली
इडापीडा जाईल, आली-
किरपा तुझी, भात्यातल्या सुरासंगं गाऊ दे !

सुख थोडं, दु:ख भारी
दुनिया ही भली-बुरी
घाव बसंल घावावरी-
सोसायाला झुंजायाला अंगी बळ येऊ दे !
गीत - जगदीश खेबूडकर, जगदीश खेबूडकर
संगीत - आनंदघन, राम कदम
स्वराविष्कार- लता मंगेशकर, सुधीर फडके

( गायकांची नावे कुठल्याही विशिष्ट क्रमाने दिलेली नाहीत. )
चित्रपट - साधी माणसं, ईर्षा
राग - भूप, नट
गीत प्रकार - चित्रगीत, चित्रगीत
इडापिडा - सर्व दु:ख, संकट.
ऐरण - ज्यावर अलंकार, भांडी घडवतात तो ठोकळा.
चवरी (चामर) - वनगाईच्या केसांच्या झुबक्यास सोने अथवा चांदीची दांडी बसवून देव, राजा किंवा इतर मोठी व्यक्ति यांच्या अंगावरील माशा वगैरे उडवण्यासाठी केलेले कुंच्यासारखे साधन.
ध्रुव - उत्तानपादराजाचा मुलगा. याचा लहानपणी अपमान व निर्भत्‍सना केला गेल्याने रागावून याने वनात मोठे तप केले व ध्रुव (अढळ)पद मिळविले.
भाता - वारा भरण्याची कातड्याची पिशवी.
विजन - ओसाड, निर्जन.

 

  लता मंगेशकर, सुधीर फडके