A Non-Profit Non-Commercial Public Service Initiative by Alka Vibhas   
सुंबरान गावू चला

सुंबरान गावू चला सुंबरान गावू रं
या शेकोटीच्या उबिला गा रातभर र्‍हाऊ रं

भल्याभल्यास्‍नी सोसंना ही जवानीची आग
काय करामत सांगू हिची लई न्यारी धग
ऋषीमुनी बि पोळलं अशा इश्कबाजीचा संग
भली भली भुलली गा कथा त्येची लावू रं
सुंबरान गावू चला सुंबरान गावू रं
या शेकोटीच्या उबिला गा रातभर र्‍हाऊ रं

विश्वामित्र बसला व्हता भगवंताच्या जपाला
डोळं मिटून ध्यान लावं रानावनात तपाला
आली मेनका नाचत तिच्या भुलला रूपाला भुलला रूपाला
तवाच्या गा येळेचा ह्यो पडताळा दावू रं
सुंबरान गावू चला सुंबरान गावू रं
या शेकोटीच्या उबिला गा रातभर र्‍हाऊ रं

गौतम ऋषीची होती अहल्या बाईल
राजा इंद्रानं तिला डोळं भरून पाहिलं
पतिरूप घेऊन तिला एकान्‍ती त्यानं भोगलं त्यानं भोगलं
मोठेपणा घसरला याद त्याची ठेवू रं
सुंबरान गावू चला सुंबरान गावू रं
या शेकोटीच्या उबिला गा रातभर र्‍हाऊ रं

असा व्हता पराशर मुनी त्याला दिसली मत्स्यगंधा
साधुपणाला झाली गा तिथं कशी मदनाची बाधा
तिला भिजली बगुन तिच्या लागला की नादा लागला की नादा
किती किती उदारणं सांगा अशी देवू रं
सुंबरान गावू चला सुंबरान गावू रं
या शेकोटीच्या उबिला गा रातभर र्‍हाऊ रं

नर-नारीची घातली अशी जल्माची गाठ
किसनदेवाच्या बायका सोळा हजार एकशे आठ
तिच्या शिणगाराचा छंद उभ्या दुनियेला पाठ दुनियेला पाठ
पुराणाचा दाखला ह्यो कलियुगी घेऊ रं
सुंबरान गावू चला सुंबरान गावू रं
या शेकोटीच्या उबिला गा रातभर र्‍हाऊ रं
अहल्या - ब्रह्मदेवाची मानसकन्या. गौतम ऋषींची पत्‍नी. त्यांच्या शापाने ती शिळा झाली होती. रामाने सीताविवाहाला जाताना हिचा उद्धार केला.

 

Print option will come back soon