A Non-Profit Non-Commercial Public Service Initiative by Alka Vibhas   
काय या संतांचे मानूं

काय या संतांचे मानूं उपकार ।
मज निरंतर जागविती ॥१॥

काय द्यावें यांसी व्हावें उतराई ।
ठेवितां हा पायीं जीव थोडा ॥२॥

सहज बोलणें हित उपदेश ।
करूनि सायास शिकविती ॥३॥

तुका ह्मणे वत्स धेनुवेचे चित्तीं ।
तैसें मज येथ सांभाळिती ॥४॥
रचना-संत तुकाराम
संगीत - प्रभाकर पंडित
स्वर - सुरेश वाडकर
गीत प्रकार - संतवाणी
उतराई - ऋणमुक्त.
धेनु - गाय.
वत्स - मूल.
सायास - विषेष आयास (कष्ट), श्रम.
भावार्थ-

  • या संताचे मी किती उपकार मानू? नेहमी उपदेश करून सावध करतात.
  • देवा या संतांचा मी कसा उतराई होऊ? यांच्या पायावरून जीव ओवाळून टाकला तरी थोडेच ठरेल!
  • संतांचे सहज बोलणे म्हणजे अम्हां सामान्य लोकांना हिताचा उपदेशच आहे.
  • तुकाराम महाराज म्हणतात, गाईच्या मनात जसे नेहमी वासरू असते त्याचप्रमाणे हे साधुसंत मला मनात आठवून सांभाळत असतात.

गो. वि. नामजोशी
संत तुकारामाची सार्थ अभंगवाणी
सौजन्य- सुलभ प्रकाशन, मुंबई