A Non-Profit Non-Commercial Public Service Initiative by Alka Vibhas   
प्रेमस्वरूप आई

प्रेमस्वरूप आई! वात्सल्यसिंधु आई!
बोलावुं तूज आता मी कोणत्या उपायीं?

नाहीं जगांत झाली आबाळ या जिवाची,
तूझी उणीव चित्तीं आई तरीहि जाची.
चित्तीं तुझी स्मरेना कांहींच रूपरेखा,
आई हवी म्हणूनी सोडी न जीव हेका.

ही भूक पोरक्याची होई न शांत आई,
पाहूनियां दुज्यांचें वात्सल्य लोचनांहीं.
वाटे इथूनि जावें, तूझ्यापुढें निजावें,
नेत्रीं तुझ्या हसावें, चित्तीं तुझ्या ठसावें!

वक्षीं तुझ्या परि हें केव्हां स्थिरेल डोकें,
देईल शांतवाया हृत्स्पंद मंद झोके?
घे जन्म तूं फिरूनी, येईन मीहि पोटीं,
खोटी ठरो न देवा, ही एक आस मोठी!
वक्ष - ऊर, छाती.
वत्सल - प्रेमळ.
सिंधु - समुद्र.
हृत्स्पंद - (हृद्‌ + स्पंद) हृदयाचा कंप, गती.