प्रिया तुज काय दिसे स्वप्‍नात?
आनंदाचे पाझर थटले मिटलेल्या नयनांत

मनासारखी मिळे सहचरी, फुलून दरवळे सुख संसारी
नकळे केव्हा येतीजाती दिवस आणखी रात

तुला न उरली तुझी आठवण, मी तर झाले तुला समर्पण
दुजेपणाचे नाव न उरले दोघांच्या जगतात

मोहरलेल्या या ऐक्यावर, एक होतसे नवखी थरथर
दिसण्यावाचून जाणवते मज नवल आतल्या आत