A Non-Profit Non-Commercial Public Service Initiative by Alka Vibhas   
ऋतु हिरवा ऋतु बरवा

ऋतु हिरवा ऋतु बरवा, पाचूचा वनि रुजवा
युग विरही हृदयांवर सरसरतो मधु शिरवा

भिजुनी उन्हे चमचमती, क्षण दिपती क्षण लपती
नितळ निळ्या अवकाशी मधुगंधी तरल हवा

मनभावन हा श्रावण, प्रियसाजण हा श्रावण
भिजवी तन, भिजवी मन हा श्रावण
थरथरत्या अधरांवर प्रणयी संकेत नवा

नभी उमटे इंद्रधनू, मदनाचे चाप जणू
गगनाशी धरणीचा जुळवितसे सहज दुवा
चाप - धनुष्य.
बरवा - सुंदर / छान.
शिरवे - पाऊस.
'ऋतु हिरवा, ऋतु बरवा' हे गाणं माहीत नाही, असा मराठी माणूस या भूमंडळावर सापडणं कठीण आहे. मला यातील 'बरवा' हा शब्द खूप वेगळा वाटला. बरवा म्हणजे – छान, सुंदर. पण हा शब्द आजच्या बोली भाषेतला नाही. संत साहित्यात वापरलेला आढळतो. जसे ज्ञानेश्वर माउली म्हणतात, 'तो हा विठ्ठल बरवा.. तो हा माधव बरवा' किंवा 'बरवा संत समागमु.. प्रकटला आत्मारामु'

मात्र शांताबाईंनी त्यांच्या या कवितेत हा प्राकृत शब्द अतिशय खुबीने आणि चपखल वापरला आहे. केवळ यमकासाठी केलेला तो अट्टहास वाटत नाही. जितकं सहज 'तो हा विठ्ठल बरवा'.. तितक्याच सहज 'ऋतु हिरवा, ऋतु बरवा'

('आठवणीतली गाणी'वर प्रसिद्ध झालेले ब्लॉग्ज कॉपी-पेस्ट करणे अनधिकृत आणि अनैतिक आहे. या लिखाणाचा कुठल्याही प्रकारे वापर करण्याआधी लेखकाची परवानगी घेणे बंधनकारक आहे.)