A Non-Profit Non-Commercial Public Service Initiative by Alka Vibhas   
या कातरवेळी (१)

या कातरवेळी,
पाहिजेस तू जवळी!

दिवस जाय बुडुन पार
ललित नभी मेघ चार
पुसट त्यास जरिकिनार
उसवि तीच सांज खुळी!

शेष तेज वलय वलय
पावे तमि सहज विलय
कसले तरि दाटे भय
येइ तूच तम उजळी!

येइ, बैस, ये समीप
अधरे हे नयन टीप
दोन ज्योती एक दीप
मंद प्रभा मग पिवळी!
गीत- ग. दि. माडगूळकर
संगीत - सुधीर फडके
स्वर - आशा भोसले
चित्रपट- ऊन पाऊस
गीत प्रकार - चित्रगीत
अधर - ओठ.
तम - अंधकार.
प्रभा - तेज / प्रकाश.
ललित - मोहक / रमणीय.
शेष - बाकी, अवशिष्ट.
'.. शेष तेज वलय वलय '

हे गीत म्हणजे ग. दि. माडगूळकरांच्या काव्यप्रतिभेचा उत्युत्तम नमुना आहे. त्यांच्याकडे असलेली ही दिव्य शैली आठवली की आजही माझे मन भरून येते.

अशा गीतांना चाली देताना संगीताकारास कवितेची उत्तम जाण असावी लागते. फडकेसाहेबांकडे ती होती. त्यामुळे या गाण्यातील 'वलय वलय'ला त्याच्या अर्थास अगदी साजेशी अशी, 'वलय' शब्दातला गोलकार समोर आणणारी चाल त्यांनी बांधली आहे.

  प्रभाकर जोग

('आठवणीतली गाणी'वर प्रसिद्ध झालेले ब्लॉग्ज कॉपी-पेस्ट करणे अनधिकृत आणि अनैतिक आहे. या लिखाणाचा कुठल्याही प्रकारे वापर करण्याआधी लेखकाची परवानगी घेणे बंधनकारक आहे.)