A Non-Profit Non-Commercial Public Service Initiative by Alka Vibhas   
दादला नको ग बाई

बया बया बया !
काय झालं बया?

दादला नको ग बाई
मला नवरा नको ग बाई !

मोडकंच घर, तुटकंच छप्पर
पन र्‍हायाला जागा नाही
मला दादला नको ग बाई !

फाटकंच लुगडं, तुटकीच चोळी
पन शिवायला दोरा न्हाई
मला दादला नको ग बाई !

कळण्याची भाकर, अंबाड्याची भाजी
वर तेलाची धारच न्हाई
मला दादला नको ग बाई !

एका जनार्दनी समरस झाले
पण तो रस येथे नाही
मला दादला नको ग बाई !
कळणा - धान्याची चुरी.
दादला - नवरा.
मूळ रचना

मोडकेसें घर तुटकेसें छप्पर । देवाला देवघर नाहीं । मला दादला नलगे बाई ॥१॥
फाटकेंच लुगडें तुटकीसी चोळी । शिवाया दोरा नाहीं ॥२॥
जोंधळ्याची भाकर अंबाड्याची भाजी । वर तेलाची धार नाहीं ॥३॥
मोडका पलंग तुटकी नवार । नरम बिछाना नाहीं ॥४॥
सुरतीचे मोती गुळधाव सोनें । राज्यांत लेणें नाहीं ॥५॥
एका जनार्दनीं समरस झालें । पण तो रस येथें नाहीं ॥६॥

(नवार - पलंग विणण्याची सुती पट्टी, गुळधाव - गुळाच्या रंगाचे, पिवळेधमक)

या रचनेत नाथांनी वापरलेली रूपके-
मोडके घर - पार्थीव देह
तुटके छ्प्पर - अविद्या
देवघर - अंतरीचा शुद्धभाव
फाटके लुगडे - भ्रांती
तुटकी चोळी - कुबुद्धी
दोरा - यम-नियमाचे बंधन
जोंधळ्याची भाकर, आंबाड्याची भाजी - अशाश्वत मायारूपी विषय
तेल - स्‍नेह
नरम बिछाना - शाश्वत सुख
सुरतीचे मोती, गुळधाव सोने - ज्ञान
तो रस - परमात्‍मसुख