A Non-Profit Non-Commercial Public Service Initiative by Alka Vibhas   
मोगरा फुलला (१)

मोगरा फुलला मोगरा फुलला ।
फुलें वेंचितां बहरू कळियांसी आला ॥१॥

इवलेंसे रोप लावियलें द्वारी ।
त्याचा वेलु गेला गगनावेरी ॥२॥

मनाचिये गुंती गुंफियेला शेला ।
बाप रखुमादेविवरी विठ्ठलें अर्पिला ॥३॥
वेरी - पर्यंत.
भावार्थ-

एखाद्या मोगर्‍याचा वेल पाहतापाहता मांडव व्यापून जावा.. त्याच्या फुलांनी, कळ्यांनी, सारे आसमंत गंधित होऊन जावे, तसे भक्ताच्या मनातले इवलेसे आत्‍मतत्‍व पाहतापाहता आकाशभर झाले आणि सर्व आसमंतच गंधित होऊन गेला. आत्‍मतत्त्वाच्या मनोवेलीला फुले आली ती परमेश्वरामुळेच. तेव्हा या सार्‍या फुलांचा शेला करून परमेश्वरालाच अर्पिला पाहिजे.

येथे मोगर्‍याच्या वेलीमुळे आत्‍मतत्त्वाचे व्यापक होणे सहजपणे साकार झाले आहे.

डॉ. नागनाथ कोत्तापल्ले, डॉ. द. ता. भोसले
ज्ञानेश्वरांचे निवडक शंभर अभंग
सौजन्य- प्रतिमा प्रकाशन, पुणे

  इतर भावार्थ