A Non-Profit Non-Commercial Public Service Initiative by Alka Vibhas   
प्रिये ये निघोनी (२)

नको ओढ लावून घेऊ उन्हाची
जसे पारधी हे तसे तीर टोची !
पिसांमागुनी गे पिसे दग्ध होती
भरारी पडे मृत्तीकेशीच अंती !!

तसे ऊन्ह मार्गात होतेच माझ्या
पदांशी भूमी तप्त होतीच माझ्या
परंतु तुझे हात हातात आले
व्यथांचे तळे गा नीळेशार झाले !

न ठावे किती वेळ चालेल खेळ
न ठावे किती चावी या माकडाची..
जशी ओढती माळ तैशीच मोजू
भली लांब जपमाळ फुटक्या क्षणांची !

फुला या उन्हाचा तुला ठाव नाही
बरे तप्तदेशी तुझा गाव नाही !
म्हणोनि तुझे ओठ गातात ओले
तुझ्या नेत्री निष्पापता घेई झोले

प्रिये ये निघोनी घनांच्या कडेनी
मला एकटेसे..
गीत- संदीप खरे
संगीत - सलील कुलकर्णी
स्वर - सलील कुलकर्णी , संदीप खरे
अल्बम- सांग सख्या रे
गीत प्रकार - कविता
झोला - झोका.
दग्ध - जळालेले, होरपळलेले.
मृत्तिका - माती.

 

  सलील कुलकर्णी, संदीप खरे