A Non-Profit Non-Commercial Public Service Initiative by Alka Vibhas   
संदर्भ लेख
आंतरजाल, वृत्तपत्र, नियतकालिक इत्यादी माध्यमांतून प्रसिद्ध झालेले लेख, केवळ संदर्भासाठी.
  अगा वैकुंठींच्या राया   अजून नाही जागी राधा
  अति गोड गोड ललकारी   अरूपास पाहे रूपी
  अवघा रंग एक झाला   अवेळीच केव्हा दाटला अंधार
  अशी पाखरे येती आणिक   अशीच अमुची आई असती
  आईचा छकुला चिमुकला   आज आपुल्या प्रथम प्रीतिचा
  आता जगायाचे असे माझे   आता विसांव्याचे क्षण
  आधी बीज एकलें   आनंद सुधा बरसे
  आनंदी-आनंद गडे   आम्ही दैवाचे शेतकरी
  आला आला वारा   आला खुशींत्‌ समिंदर
  आस आहे अंतरी या   इतकेच मला जाताना
  उजळू स्मृती कशाला   उपवनिं गात कोकिळा
  उषःकाल होता होता   उसळत तेज भरे
  एकतारी सूर जाणी   एकलेपणाची आग लागली
  एकाच या जन्मी जणू   कधी गौर बसंती
  कधी भेटेन वनवासी वियोगी   कांट्याच्या अणिवर वसलि
  कितीक काळ हालला   कुणी जाल का सांगाल का
  कुण्या देशीचे पाखरू   केशवा माधवा तुझ्या नामात
  कृष्णा पुरे ना थट्टा   गर्जा जयजयकार क्रांतिचा
  गर्द सभोंती रान साजणी   गाण्यात सर्व माझ्या
  गोमू संगतीनं माझ्या तू   गंगा जमुना डोळ्यांत उभ्या
  गुंतता हृदय हे   घन ओथंबून येती
  घनश्याम नयनीं आला   घनु वाजे घुणघुणा
  घरदिव्यांत मंद तरी   चल उठ रे मुकुंदा
  चांद केवड्याच्या रात   चांदणं टिपूर हलतो वारा
  चिंब पावसानं रान झालं   जनी उकलिते वेणी
  जनी नामयाची रंगली   जय शंकरा गंगाधरा
  जयोऽस्तु ते श्रीमहन्मंगले   जिवलगा राहिले रे दूर घर
  जीर्ण पाचोळा पडे तो   जिंकू किंवा मरू
  झर झर धार झरे   झाली पहांट झाली पहांट
  झिणिझिणि वाजे बीन   झुलतो बाई रास-झुला
  डोळे हे जुलमि गडे   तरुण आहे रात्र अजुनी
  तव नयनाचें दल हललें ग   तुझ्या नभाला गडे किनारे
  ते नयन बोलले काहीतरी   तोच चंद्रमा नभात
  थकले रे डोळे माझे   दयाघना का तुटले
  दर्यावरी डोले माझं   दुभंगून जाता जाता
  दूर दूर चांदण्यात मी असाच   दूरच्या रानात केळीच्या
  देव ह्मणे नाम्या पाहें   देवा तुला शोधू कुठं
  दोन घडीचा डाव   नको देवराया अंत आता
  नको वळुन बघू माघारी   नच साहवतो हा भार
  नभ उतरू आलं   नववधू प्रिया मी बावरतें
  निसर्गासारखा नाही रे   निळासावळा नाथ तशीही
  नंदाघरी नंदनवन फुलले   पतित तूं पावना
  पप्पा सांगा कुणाचे   परीकथेतील राजकुमारा
  पसायदान   पूर्तता माझ्या व्यथेची
  फिटे अंधाराचे जाळे   बुगडी माझी सांडली ग
  भन्‍नाट रानवारा मस्तीत   भरलं आभाळ पावसाळी
  मग माझा जीव तुझ्या वाटेवर   मधु मागशि माझ्या सख्या
  मन सुद्ध तुझं गोस्त   मनाचिया घावांवरी मनाची
  मस्त ही हवा नभी   मागता न आले म्हणुनी
  मागे उभा मंगेश   माझे दुःख न जाणे कोणी
  माय भवानी तुझे लेकरू   मालवल्या नभमंदिरांतल्या
  मालवून टाक दीप   मी काट्यातून चालून
  मी काय तुला वाहू   मी रात टाकली
  मी सोडुन सारी लाज   यमुनाकाठी ताजमहाल
  युगामागुनी चालली रे   ये रे घना ये रे घना
  योगी पावन मनाचा   रक्तामध्ये ओढ मातिची
  रसिका मी कैसे गाऊ   रात्र आहे पौर्णिमेची
  रात्रीस खेळ चाले   रानारानांत गेली बाई शीळ
  रूपास भाळलो मी   रे क्षणाच्या संगतीने
  रेशमाच्या रेघांनी   रंगुनी रंगात सार्‍या
  लखलख चंदेरी (१)   लळा-जिव्हाळा शब्दच खोटे
  लाल टांगा घेऊन आला   वार्‍यावरती घेत लकेरी
  वेडात मराठे वीर दौडले   शुक्रतारा मंद वारा
  शोधिसी मानवा राउळी   शंभो शंकरा करुणाकरा
  सख्या रे घायाळ मी   समईच्या शुभ्र कळ्या
  सर्वात्मका सर्वेश्वरा   सागरा प्राण तळमळला
  साद देती हिमशिखरे   सारेच हे उमाळे आधीच
  सावळ्या विठ्ठला तुझ्या दारी   सुटलेला अंबाडा बांधू दे
  सूर कुठूनसे आले अवचित   सूर हरवला होता
  संधीकाली या अशा   सांज ये गोकुळी
  सांवळाच रंग तुझा   हरिभजनाविण काळ घालवू
  हवास मज तू हवास   हे कुठवर साहू घाव शिरी
  हे नायका जगदीश्वरा   होईल का हे स्वप्‍न खरे
  हें कोण बोललें बोला