A Non-Profit Non-Commercial Public Service Initiative by Alka Vibhas   
संदर्भ लेख
आंतरजाल, वृत्तपत्र, नियतकालिक इत्यादी माध्यमांतून प्रसिद्ध झालेले लेख, केवळ संदर्भासाठी.
  अगा वैकुंठीच्या राया   अजून नाही जागी राधा
  अति गोड गोड ललकारी   अरूपास पाहे रूपी
  अशीच अमुची आई असती   आईचा छकुला चिमुकला
  आधी बीज एकलें   आनंद सुधा बरसे
  आनंदी-आनंद गडे   आम्ही दैवाचे शेतकरी
  आला आला वारा   आला खुशींत्‌ समिंदर
  आस आहे अंतरी या   उजळू स्मृती कशाला
  उपवनीं गात कोकिळा   उसळत तेज भरे
  एकतारी सूर जाणी   एकलेपणाची आग लागली
  एकाच या जन्मीं जणू   कधी गौर बसंती
  कधी भेटेन वनवासी   कुणि जाल का
  कुण्या देशींचे पाखरू   कुत्‍ना थमाल ले थमाल
  केशवा माधवा तुझ्या   कृष्णा पुरे ना थट्टा
  गर्जा जयजयकार क्रांतिचा   गर्द सभोंती रान साजणी
  गोमू संगतीनं माझ्या तू   गंगा जमुना डोळ्यांत उभ्या
  गुंतता हृदय हे   घन ओथंबून येती
  घनश्याम नयनीं आला   घनु वाजे घुणघुणा
  घरदिव्यांत मंद तरी   चल उठ रे मुकुंदा
  जनी उकलिते वेणी   जनी नामयाची रंगली
  जिवलगा राहिले रे दूर   जीर्ण पाचोळा पडे तो
  जिंकू किंवा मरू   झर झर धार झरे
  झाली पहाट झाली पहाट   झिणिझिणि वाजे बीन
  झुलतो बाई रास-झुला   डोळे हे जुलमि गडे
  तव नयनाचें दल हललें   ते नयन बोलले काहितरी
  तोच चंद्रमा नभात   थकले रे डोळे माझे
  दयाघना का तुटले   दर्यावर डोले माझं
  दूर दूर चांदण्यात मी   देवा तुला शोधू कुठं
  दोन घडीचा डाव   नको देवराया अंत आता
  नको वळुन बघू माघारी   नच साहवतो हा भार
  नववधू प्रिया मी   निसर्गासारखा नाही रे
  निळासावळा नाथ   नंदाघरी नंदनवन फुलले
  पतित तूं पावना   परीकथेतिल राजकुमारा
  पसायदान   फिटे अंधाराचे जाळे
  बुगडी माझी सांडली ग   भन्‍नाट रानवारा मस्तीत
  मग माझा जीव तुझ्या   मधु मागशि माझ्या
  मन सुद्ध तुझं गोस्त   मनाचिया घावांवरी मनाची
  मस्त ही हवा नवी   माझे दुःख न जाणे कोणी
  माय भवानी तुझे लेकरु   मालवल्या नभमंदिरातल्या
  मी काय तुला वाहूं   मी रात टाकली
  मी सोडुन सारी लाज   यमुनाकाठी ताजमहाल
  युगामागुनी चालली रे   ये रे घना ये रे घना
  रक्तामध्ये ओढ मातिची   रसिका मी कैसे गाऊ
  रात्र आहे पौर्णिमेची   रात्रीस खेळ चाले
  रानारानांत गेली बाई   रे क्षणाच्या संगतीने
  रंगुनी रंगात सार्‍या   लख लख चंदेरी (१)
  लाल टांगा घेऊन आला   वार्‍यावरती घेत लकेरी
  शोधिसी मानवा राउळी   शंभो शंकरा करुणाकरा
  सख्या रे घायाळ मी   सर्वात्मका सर्वेश्वरा
  सागरा प्राण तळमळला   सावळ्या विठ्ठला तुझ्या
  सूर कुठूनसे आले अवचित   संधीकाली या अशा
  सांज ये गोकुळी   हरिभजनाविण काळ
  हवास मज तू हवास   हे कुठवर साहू घाव
  हे नायका जगदीश्वरा   होईल का हे स्वप्‍न खरे
  हें कोण बोललें बोला